Stuttgart – Restaurant Olivo – jedna gwiazdka Michelin i
najmłodszy szef kuchni z ową gwiazdką.
Brzmi nieźle – smakować też smakuje
nieźle, chociaż całe to doświadczenie jedzenia w restauracji „pod gwiazdkami”
nauczyło mnie tego, że moje podniebienie niekoniecznie stworzone jest dla
gwieździstych (gwiazdkowych?;) posiłków :). No jakoś nie nawykłam do
proponowania mi jako aperitif szampana, to stawiania przede mną „poczekajek”
tak ślicznych, że żal je zjadać, a potem otrzymywania dan wielkości owych Poczekajek,
trudnych do znalezienia wśród kwiecia, pięknych jak marzenie a po zjedzeniu
zostawiających niedosyt i lekkie rozczarowanie…..nie dlatego, że nie dobre –
bardzo dobre! Wyśmienite wręcz, ale łechczące ledwie kubki smakowe – rozbudzony
apetyt zaś trzeba było zapychać tym co stawiano pomiędzy posiłkami bo na
kolejne dania trzeba było czekać….i czekać i czekać. Ja wiem, że na takie piękności
trzeba czekać i że wspaniałym posiłkiem się delektować trzeba a nie zażerać,
ale wychodzi na to, że - w moim
przypadku – nie ma potrzeby „sypać pereł przed wieprze”:) No bo po co płacić
jak za zboże za posiłek, który zostanie przegryziony frytkami z Rybnego Targu;)
Do wyboru są dwa menu, wśród których można dowolnie miksować dania, ale wybrać należy pełne 4, 5 lub 6-daniowe menu. My wybraliśmy opcję bez serów.
Przedposiłek nr. 1 - mus krabowy z maliną na....a nie zrozumiałam na czym ale smakowało jak opłatek przekładany marmoladą z daktyli i fig. Przepyszne, słodko-kwaśne - idealne.
Dania główne:
1.
2.
Królik (noga na pewno i ...jakaś cześć z tyłu - nie do końca pewna jestem jaka to część), marchewka, pietruszka, sezam i lardo*
Desery:
Ale własnie....prawie koniec, ale nie koniec zupełny, bo na "rozchodniaczka" zaserwowano:
w dwóch rzutach - tace pełne wyrabianych na miejscu pralinek. Można sobie wybrać do wyboru, do koloru dowolną ilość prezentowanych dobroci. Jako talerze służą tace wysypane miazgą kakaową - bardzo fajny pomysł, jak komuś mało czekolady, może zagryźć gorzkimi łupinkami:)
*Vadouvan - jest indyjską mieszanką przypraw z francuskimi korzeniami dla prawdziwych smakoszy. Francuscy koloniści obecni w Pondicherry zwanej też La Côte d'Azur de l'Est skutecznie połączyli wykwintność francuskiej kuchni z niesamowitym smakiem orientu. Vadouvan używany jest do przygotowania dań z ryżu, makaronu oraz wszelkich mięsnych marynat. ( za www.kurtscheller.pl)
*Bresaola - jest typową sezonowaną wędliną z okolic Valtellina. Wytwarzana jest ze "szlachetnych" mięśni wołowych (Punta d'Anca). Jej solenie jest wykonywane na sucho przez około 15 dni, czyli każdy kawałek zostaje włożony do jelita i zostawiony do wyschnięcia i sezonowania w optymalnych warunkach temperatury i wilgoci. W procesie sezonowania jest nacierana ziołami, kminkiem i kolendrą. Zamaczana w winie kruszeje, staje się miękka, dojrzewa. Bresaola ma delikatnie aromatyczny, lekko słony smak i jednorodny kolor. Dzięki wysokim wartościom odżywczym Bresaola jest bardzo lekkostrawna. Szczególnie polecana jest w nowoczesnych dietach. Nie zawiera organizmów modyfikowanych genetycznie ani alergenów. Najczęściej podawana jest w formie Carpaccio, pokrojona na bardzo cienkie plasterki, skropiona cytryną z dodatkiem oliwy z oliwek, rukoli, płatkami Parmigiano Reggiano D.O.P. i świeżo zmielonym pieprzem.(za:www.pascalbrodnicki.pl)
*Lardo - Niedojrzała, niedoprawiona, guzełkowata słonina. Kawałki najlepszej jakości, śnieżnobiałej słoniny z pleców świni układa się warstwami w wysypanej odpowiednią mieszanką przypraw kamiennej (marmurowej) kadzi (sarkofagu), wierzchnią warstwę również naciera się przyprawami i przykrywa kamienną pokrywą. Tak przygotowane lardo powinno dojrzewać w chłodni, lub jeszcze lepiej w zimnej jaskini sześć miesięcy. Skład mieszanki przypraw jest oczywiście tajemnicą każdego z producentów, ale nie może w niej zabraknąć rozmarynu i korzennych przypraw.
(za: kulinarny. wordpress.com)
* - wyjaśniam to, czego sama musiałam poszukać, bo nie wiedziałam kompletnie co to jest. Może ktoś jest równie nieuświadomiony jak ja i się przyda:)
